Een week of wat terug nam onze dominee afscheid. In zijn preek keek hij terug op de bijna tien jaar dat hij in onze gemeente heeft gewerkt. Wat was mensenwerk en wat Gods werk?
Hij besprak het stukje van Paulus’ zendingsreis dat Lucas in Handelingen 16 beschrijft: Paulus’ ruzie met Barnabas, de ontdekking van Timoteüs, zijn plan om naar Asia en daarna Bithynië te gaan, de hindernissen die dat onmogelijk maakten en ten slotte zijn aankomst in Troas, op de grens met Europa, en de droom over de Macedonische man. In 2D: conflict, talentscouting, rekrutering, pr-stunt, planning, aanpassing aan obstakels, ingeving en besluit. Maar in zijn 3D-verslag maakt Lucas duidelijk dat dwars door die ‘menselijke 2D’ heen Gods Geest aan het werk is, en dat je dat alleen met geloofsogen ziet.
Die preek zette me aan het denken over Gods werk en mensenwerk. Ze zijn compleet met elkaar verweven. Je kunt ze niet uit elkaar halen, al wordt dat wel vaak geprobeerd. Zo van: ministrygebed waarin gewacht wordt op woorden en beelden van God is on-Bijbels. Of: luister alleen naar de stem van God, niet naar al die menselijke adviezen bij de keuze waarvoor je staat. Of: die bovennatuurlijke geestesgaven waren alleen voor vroeger, voor nu resteren de natuurlijke gaven. Of, net omgekeerd: genezing, profetie en tongentaal zijn top of the bill en de rest van de gaven (besturen, onderwijzen, dienen) staan daar ver onder. Of: tranen of kippenvel bij een opwekkingslied zijn tekens van het werk van de Geest. Of omgekeerd: het zijn puur menselijke reacties.
Alsjeblieft, hou op er een systeem van te maken. Je kunt het echt niet met een schaartje knippen. Wie zijn Bijbel en zijn eigen leven leest, weet: Gods werk en het werk van mensen zijn niet uiteen te rafelen. Dwars door ons menselijke gedoe heen gaat God zijn gang (Liedboek 447). Al zie je zijn voetstappen vaak pas achteraf. Of blijft het wandelen in geloof, niet in aanschouwen.
Column hoofdredactie OnderWeg – Ad de Boer – 6 februari 2016