Dit is mijn laatste column op deze plek. Na drie jaar OnderWeg en acht jaar Opbouw draag ik graag het stokje over aan Esther de Hek: van een andere generatie en met een andere kerkelijke geschiedenis, maar met hetzelfde verlangen om te ontdekken welke weg Gods Woord wijst en welke wegen Gods Geest in de tijd schrijft. Ik kijk dankbaar terug op de afgelopen jaren:… Lees verder »Op de bonnefooi
‘Wij staan op de schouders van reuzen.’ Met die woorden begon Carola Schouten een week of wat terug haar toespraak op het partijcongres van de ChristenUnie. Ze noemde daarbij de namen van de oud-politici Meindert Leerling en Gert Schutte en bedankte hen voor wat zij als voortrekkers voor de christelijke politiek in Nederland hebben betekend. In de dagen daarna dacht ik: wat zijn de reuzen… Lees verder »Reuzen
Ik heb de recent overleden theoloog Harry Kuitert nooit ontmoet. Maar soms was het alsof hij bij ons in de kerk zat. Er werd jarenlang vanaf de kansel zo heftig voor hem gewaarschuwd dat ik de neiging had om achterom te kijken: zit deze gevaarlijke man soms een paar rijen achter me? Vanaf mijn eerste stappen op het (kerk)journalistieke pad, dat onder meer naar tumultueuze… Lees verder »Ketter
Ik heet Adrianus Pieter, net als mijn vader, opa en oudste zoon. Tot voor kort wist ik niet dat er nog een andere Adrianus Pieter de Boer is geweest. Hij stierf honderd jaar geleden, op 7 juli 1917, 1 jaar oud. Hij was één van de vier kinderen van mijn opa en oma – de oudste was 3 jaar, de jongste 1 maand – die… Lees verder »Grillig
Wie van dichtbij een huwelijk stuk ziet gaan, of dat zelf aan lijf en ziel heeft ondervonden, weet hoe onherstelbaar diep dat ingrijpt in mensenlevens. Maar heel soms gebeurt het dat twee mensen die uit elkaar gingen hun liefde voor elkaar terugvinden. Ongelooflijk, feest op aarde en in de hemel. Wow! Halleluja! Iemand vergeleek eens een hereniging van de GKv en de NGK met hertrouwen… Lees verder »Gamechanger
Op onze camperreis door Amerika waren we kortgeleden in Selma, Alabama. Daarvandaan liepen in 1965 duizenden voornamelijk zwarte Amerikanen onder leiding van Martin Luther King naar de staatshoofdstad Montgomery in een mars voor gelijke burgerrechten. Dat lukte pas nadat de betogers eerst door de blanke politie in elkaar waren geslagen. Onderaan de brug waar de mars begon herinneren enkele simpele plaquettes, een armoedige souvenirwinkel en… Lees verder »Herdenken
De EO bestaat vijftig jaar en dat maakt mooie herinneringen los. Aan het wonder dat de EO in 1970 zijn eerste zendtijd kreeg, tegen de verdrukking door kerken, politici en omroepen in. Aan de A-actie in 1991; in negen weken tijd meer dan 200.000 nieuwe leden. Aan de onvergetelijke Dirk Jan Bijker en zijn indringende tv-gesprekken in Niets meer te verliezen met mensen die gingen… Lees verder »Vijftig jaar EO
Ineke en ik zijn elkaar de laatste tijd meer dan ooit tot een hand en een voet. Het feit dat ik sinds nieuwjaarsdag tob met een onverklaarbaar dikke linkerenkel, maakt het intrappen van de koppeling in de auto pijnlijk. Daarom zit Ineke nu vaker achter het stuur dan ik. Maar omdat zij een onwillige rechterpols heeft, trek ik vanaf de stoel naast haar de handrem… Lees verder »Tot een hand en een voet
Patriotten. Het was lang geleden dat ik dat woord hoorde. Het was op school bij een les geschiedenis, denk ik. Het ging over de strijd tussen de patriotten en de prinsgezinden in het Nederland van de achttiende eeuw. In mijn herinnering waren de patriotten de bad guys. Vandaag de dag is dat wel anders. Trump, Wilders, Le Pen en de Brexiteers toeteren ons in de… Lees verder »Patriot
In 2016 kreeg ik als voorzitter van de Vereniging van Eigenaars van het appartementencomplex waar we wonen, een motie van wantrouwen aan mijn broek. Om bijna niks eigenlijk. Het liep goed af, maar die ervaring liet me zien hoe snel mensen het vertrouwen in jou of jouw organisatie opzeggen. Bij de ChristenUnie weten ze daar ook over mee te praten. Ik schreef er een column… Lees verder »We schieten vanaf de heup en hebben de rode kaart binnen handbereik