In 2016 kreeg ik als voorzitter van de Vereniging van Eigenaars van het appartementencomplex waar we wonen, een motie van wantrouwen aan mijn broek. Om bijna niks eigenlijk. Het liep goed af, maar die ervaring liet me zien hoe snel mensen het vertrouwen in jou of jouw organisatie opzeggen. Bij de ChristenUnie weten ze daar ook over mee te praten. Ik schreef er een column over in het Nederlands Dagblad van 30 december 2016.
We schieten vanaf de heup en hebben de rode kaart binnen handbereik