De vluchtelingenstroom over het water van de Middellandse Zee naar Europa houdt aan. Een asieltsunami noemt Wilders het, verwijzend naar de verwoestende kracht van het water. Mijn dochter Annerieke gebruikte recent bij RTL het beeld van het water precies omgekeerd. Toen Humberto Tan haar vroeg of het werk van de Stichting Bootvluchteling op Kos en Lesbos geen druppel op een gloeiende plaat is, antwoordde ze: ‘Je zult als vluchteling maar net onder die druppel staan.’
Vorige maand was ik in een NGK/GKv-dienst in Maastricht. Ook daar stonden vluchtelingen en water centraal. De 24-jarige Bashir (niet zijn echte naam) werd gedoopt. Hij is een vluchteling uit een moslimland en heeft hier een paar jaar geleden asiel gezocht. Zijn asielverzoek is afgewezen en de uitkomst van het hoger beroep is onzeker, maar hij heeft Jezus gevonden. Hij vertelde hoe hij, alleen op zijn kamer, God had ervaren in helder licht en diepe vrede. En hoe hij daarna via leden van een Maastrichtse huiskerk in de ontmoeting met Jezus een ander mens is geworden.
Bashirs vertrouwen op God ontroerde me diep. Zijn volksgenoten keren hem de rug toe en hij beseft dat hij als belijdend christen een terugkeer naar zijn geboorteland niet zal overleven. En toch zong hij, kletsnat van het doopwater dat met een grote kan over hem was uitgegoten, dat hij ‘tienduizenden redenen tot dankbaarheid’ heeft.
Wij tobben in Nederland wat af over de opvang van vluchtelingen. De niet-aflatende stroom en de verhalen eromheen creëren angst. Angst dat het uit de hand loopt, angst voor islamisering, angst voor terroristen. Maar Bashir wees die ochtend in Maastricht op Jezus. Hij liet Matteüs 14 lezen: over Jezus die op het water (!) loopt en Petrus die erin wegzakt. Vertrouw op Jezus en ontvang zijn liefde, die alle angst laat verdwijnen, ‘wat er ook gebeurt en wat mij mag overkomen’, zoals we samen met hem zongen.
Jazeker, onder al die vluchtelingen die van overzee hierheen komen, kan een IS’er zitten. Maar ook iemand als Bashir. Een beschadigd mens die heling nodig heeft en, wie weet, hier vrienden vindt die hem bij Jezus brengen.
Column hoofdredactie OnderWeg – Ad de Boer – 3 oktober 2015