Tijdens de kabinetsformatie van 2021 signaleerde ik in het Nederlands Dagblad dat er tussen ChristenUnie en D66 forse verschillen van mening bestaan ten aanzien van de aanpak van genderdysforie: een gevoel van onvrede met het eigen geslacht. Ik erkende dat dat diep kan insnijden in het leven van mensen en wijs bij genderdysforie niet elke vorm van medisch ingrijpen af. Maar ik gaf ook aan dat de explosieve groei van een nieuwe doelgroep (tienermeisjes) veel vragen oproept en stimuleert tot terughoudendheid. Daar is ook reden toe vanwege de ingrijpende en onomkeerbare gevolgen van geslachtshormonen en geslachtsoperaties en steeds meer naar buiten treden van mannen en vrouwen die spijt hebben van hun medische transitie zoals de Britse Keira Bell (foto). Bovendien bedreigt het door ‘liberale’ partijen omhelsde principe van zelfidentificatie (dat een man zich vrouw voelt, is voldoende reden om hem als vrouw te behandelen) de rechten van vrouwen en meisjes. Er is alle reden om de waarschuwingen van vrouwen, medici en LHBT-ers ter harte te nemen.
Gender splijtzwam tussen ChristenUnie en D66
