Die zondag kon ik maar weinig van de preek volgen. Meestal wordt in het evangelische kerkje aan de Normandische kust in Houlgate een tempo aangehouden dat Nederlandse vakantiegangers van het niveau ‘deux baguettes et quatre croissants’ net kunnen bijhouden. Maar de prediker van die zondagochtend, afkomstig van het eiland Mauritius en nu evangelist in Parijs, preekte zo vurig en in zulk rad Frans dat ik slechts bij flarden in zijn woordenstroom houvast vod. Eén woord in de preek over 1 Koningen 17 bleek voortdurend haken: dépendent, afhankelijk. Elia’s leven was ook in Sarfat een leven in afhankelijkheid van God. Hij verwachtte het van Hem. Hij geloofde en ervoer: Zonder Mij kunt gij niets doen. Dépendent, afhankelijk. Want Hij regeert.
Een week later zochten we in de Bretonse stad Quimper vergeefs naar de plaats van samenkomst van de Mission Evangelique de Bretagne. Volgens het Handboek van evangelisch Frankrijk zou er om half elf dienst zijn aan de Avenue de la Libération 10. Met behulp van het Maison du Tourisme was de straat snel gevonden, maar ter plekke was slechts een handel in bouwmaterialen te vinden en geen kerk. Volgens de kroegbaas van nummer 98 was die inmiddels verplaatst naar een straat dicht bij, maar ondanks zijn behulpzame aanwijzingen en armgebaren bleef onze zoektocht zonder succes. Die zondag werd het dus na zon, zand en zee preelezen uit ‘Het hart van God’, een bundel preken van de vrijgemaakt gereformeerde predikant Henno Smit uit Amsterdam. Ezechiël 37, God brengt doodsbeenderen tot leven. Wij voelen ons machteloos, ingezonken, dor, maar ‘zo spreekt de Here Here tot deze beenderen: Zie, ik breng geest in u’. Hij doet het, wij niet. Niet onze macht, maar Zijn kracht! Hij maakt levend.
De derde zondag van onze vakantie ten slotte vonden we een half uur van onze camping vandaan, in Douarnenez een kleine baptistengemeente. Een verbouwde garage aan de Rue du docteur Paugam, zeventien aanwezigen inclusief de voorganger en wij met zijn vieren, een handdruk van alle kerkgangers, soms zelfs een paar zoenen. Opwekkingsliederen op zijn Frans (Abba, père), begeleid door keyboard en contrabas. En een preek over 2 Kronieken 20. Een angstig volk, een biddende Josafat, een profeet van God en de Here die de overwinning geeft over Moabieten en Ammonieten. Want ‘c’est Dieu qui combat’. Het is geen strijd van u, maar van God. Hij voert de strijd
Franse christenen moeten het op de televisie doen met een paar minuten Evangelie per jaar, vertelde een mevrouw ons na de kerkdienst, namelijk als tennisser Michael Chang bij de open Franse tenniskampioenschappen wordt geïnterviewd en getuigt van zijn geloof in Christus. De Evangelische Omroep heeft jaarlijks meer dan 4000 uur televisie en radio en een overheidsgarantie tot het jaar 2000. De nieuwe periode die we ingaan, mag dan vol onzekerheid zijn, het publieke bestel mag dan wankelen op zijn grondvesten, maar we weten: Hij regeert, Hij maakt levend, Hij voert de strijd.
Directiecolumn – Visie – Ad de Boer – 27 augustus 1995