Ik draag mezelf niet, ik word gedragen

In een gezamenlijke special van Opbouw en De Reformatie in 2012 over de kerk vertelde ik, hoe ik de kerk beleef: niet als een gebouw waar je naar toe gaat, maar mensen die God en elkaar ontmoeten. De kerk als een plek om te rouwen en te dansen, te klagen en te omhelzen, te janken en te juichen, te vallen en weer op te staan. Geholpen door anderen en door Jezus. Die kerk geloof ik, bij die kerk hoor ik en naar die kerk ben ik tegelijk levenslang op zoek.