Met een baard à la Karl Marx stapte ik in oktober 1973 het EO-gebouw binnen. Ruim 32 jaar later was mijn laatste werkdag. Vóór mijn vertrek interviewde Willem Pekelder mij voor Broadcast Magazine. Ik kijk terug op de veranderingen in de EO – ‘Het besef groeide dat het niet onze eerste taak was om mensen op te roepen te wapen te gaan, maar om het evangelie te verkondigen’ -, onze plek in het omroepbestel – ‘Met de EO is als een baaltje meel langs de netten gezeuld. Wij zijn vaak gepiepeld. Gevolg is wel dat de EO ongelooflijk flexibel is geworden’ -, de dingen waar ik spijt van heb – ‘In de jaren zeventig hadden we de EO-achterban moeten trotseren en duidelijker stelling moeten nemen tegen het blanke bewind in Zuid-Afrika’ – en mijn koopgedrag – ‘Ik kom al twintig jaar bij de Aldi en koop daar heerlijke flessen Kaapse Pracht voor minder dan drie euro per stuk. Ik vind het genant om 25 euro neer te tellen voor een fles wijn. In een paar uur is hij leeg. Never nooit’.
Super de Boer – interview Broadcast Magazine 2006

Tags:Evangelische Omroep