Soms krijgen we boze brieven na EO-uitzendingen of -artikelen over onaangename dingen in de achterban. Over kerkelijke conflicten, dubieuze financiële zaken, machts- of seksueel misbruik. Jullie moeten geen verdeeldheid zaaien, maar de eenheid onder christenen bevorderen, is het commentaar. Geen smet werpen op het imago van christenen of de naam van de Heer, maar Zijn Evangelie verkondigen.
Moeten we de vuile was buiten hangen of die met de mantel der liefde bedekken? Voor dat dilemma staan christen-journalisten, als ze kwade zaken in verwante kerken of organisaties op het spoor komen. Moeten we het deel van de achterban waar het zich afspeelt, sparen of moeten we onthullen wat daar niet deugt? Moeten we zwijgen of spreken?
In het visiedocument voor de journalistieke programma’s van de EO staat het zo: ‘EO-journalisten willen hun onderwerpskeus en hun mening mede laten sturen door de betekenis van de Tien Geboden voor de samenleving’. Als EO willen we dus niet alleen mensen bij Jezus brengen, maar ook bijbels licht laten schijnen op wat er in de samenleving gebeurt. Dat is een hoge pretentie, die we niet altijd waarmaken, maar het is wel wat ons drijft. Als journalisten vanuit die intentie onderzoek doen, komen er ook kwade dingen aan het licht. Is het eerlijk om dat, zodra het christenen betreft, te verzwijgen? Is dat geen meten met twee maten: kwaad bij niet-christenen aan de grote klok hangen, maa kwaad onder christenen in de doofpot stoppen? Is dat niet tweeërlei weegsteen die pas echt de zaak van Gods Koninkrijk schaadt? De Bijbel kent geen dubbele moraal: een voor gelovigen, een voor ongelovigen. Het heeft de Geest behaagd om ook bij de zonden van Gods kinderen steeds man en aard te noemen.
Bepalend daarbij zijn we de motieven van de makers. Niet scoringsdrift of hoge kijk- of oplagecijfers mogen leidend zijn, maar het recht dat zijn loop moet hebbe, nieuwe slachtoffers die voorkomen moeten worden. Ook de manier, waarop dit soort onthullingen worden gebracht, moet deugen. In de weergave van de feiten moet ‘de waarheid en niets dan de waarheid’ voorop staan. Niet de feiten bijkleuren of aandikken, geen motieven veronderstellen die niet hard te maken zijn. Niet liegen met woorden of met beelden. Ook daarin regeert de liefde, die naar het woord van Paulus in 1 Kor. 13 blij is met de waarheid.
Directiecolumn – Visie – Ad de Boer – 26 maart 2005