Aan het eind van dit jaar, op de rand van een nieuw jaar, kijken we omhoog en bidden we tot de Here, onze God.
Here God, we prijzen U om wie U bent: de God die we lang niet altijd begrijpen, maar die we wel vertrouwen. Omdat U Uw eigen Zoon hebt gegeven om verloren mensen zoals wij te redden.
We belijden U onze zonden en tekorten van dit jaar en vragen U om vergeving daarvoor. Voor de programma’s of artikelen die een verkeerd beeld gaven van U of van de Here Jezus. Voor de keren dat we over u zwegen, als we moesten spreken, en de keren dat we Uw naam noemden, maar beter de hand op de mond hadden kunnen leggen. Voor pijn en verdriet die het gevolg waren van onze missers voor televisie of radio. Voor verwarring die we veroorzaakten.
We danken U dat U desondanks de EO dit jaar wilde gebruiken om Uw Evangelie om te roepen. Dat mensen door programma’s of internet, door de Jongerendag of door weekenden de Here Jezus vonden: voor het eerst of opnieuw. Dat wat Uw Woord zegt over de roeping van Uw mensenkinderen tegenover zwakken, kinderen, armen en verdrukten in onze programma’s mocht klinken. Dat veel mensen daar metterdaad gehoor aan gaven. Dat kinderen mochten horen dat je in een onveilige wereld bij Jezus veilig bent. Dat mensen stierven met een versregel van zondagmorgen op de lippen. We danken U voor zoveel trouwe leden die (ondanks teleurstelling soms) de EO bleven steunen, die baden en offerden.
We bidden U oms wijsheid: voor bestuur, directie, ledenraad en alle werkers bij de EO. Wijsheid om te weten wat we doen moeten te midden van zoveel veranderingen. Om kracht voor collega’s die een geliefde verloren of ernstig ziek zijn. Om uithoudingsvermogen voor presentatoren onder het harde oordeel van mensen. Om trouw om ons, soms tegen ons gevoel of ons verstand in, door Uw Woord te laten gezeggen. Om fijngevoeligheid om te onderscheiden wat U in Uw Woord wilt zeggen. Om verlangen om heel dicht bij het hart van mensen te komen, hun vragen te kennen. Om geduld om heel intens naar U en naar hen te luisteren en dan pas te spreken. Om moed om midden in de spirituele cocktail van Hilversum te blijven zeggen dat Jezus Christus de weg, de waarheid en het leven is. Om liefde voor al die mensen die door God geschapen zijn en Hem toch niet kennen.
Here God, we bidden U: houdt ons heel dicht bij U en breng ons heel dicht bij elkaar en bij de mensen van Nederland.
Directiecolumn – Visie – Ad de Boer – 21 december 2002