Ik ben van de ChristenUnie en ik heb de nacht na de verkiezingen slecht geslapen. In plaats van verwachte winst was er onverwacht verlies. Ik was er boos om en ik was er stuk van. Maar andere EO-leden en EO-medewerkers konden hun geluk niet op, bleek mij de volgende dag. Ze dankten God voor de grote zetelwinst van het CDA.
Zo merkte ik weer eens dat de EO een vat vol tegenstellingen is. In de kring van evangelische EO-leden woedt een fikse discussie over gebedsgenezer T.B. Joshua uit Lagos, Nigeria. Voor de een is hij een dwaallicht, voor de ander een dienstknecht van God. Hervormde en gereformeerde EO-leden bidden tegen elkaar in om het welslagen of mislukken van het Samen-Op-Weg-proces. Sommige EO-leden vinden de muziek op de Jongerendag een schending van de heiligheid van God, terwijl anderen met diezelfde muziek hun Heer loven en prijzen. En – om nog een laatste voorbeeld te noemen – in waardering voor de persoon en de denkbeelden van wijlen Pim Fortuijn zit er een stevig verschil tussen collega Andries Knevel en mij.
Kortom, het is zonneklaar dat we als mensen van de EO onze eenheid niet vinden in dezelfde opvattingen of standpunten: nu niet en nooit niet. Want als het gaat om kerk, doop, duizendjarig rijk, uitverkiezing, gebedsgenezing, vrije wil, partijkeus, tongentaal, Israël, zondag, homeopathie, echtscheiding, iriscopie, de pil, roken, orgaandonatie en nog een hele reeks zaken, denken we binnen de EO knap verschillend. En dat aantal wordt niet kleiner, maar groter.
Die verschillen kunnen de EO gemakkelijk in kampen verdelen. En die tegenstellingen kunnen de EO gemakkelijk in stukken scheuren. Daarop waren de oprichters van de EO, 35 jaar geleden, al bedacht. Ze hamerden er op dat ze elkaar niet hadden gevonden in dezelfde standpunten over allerlei zaken, maar in Jezus Christus. Niet in een zelfde levensbeschouwing of politieke overtuiging, maar in de ene Heer en in het Woord waardoor we Hem kennen. De broeders en zusters van het eerste uur wisten zich als zondaars gewassen door Zijn bloed, gered door genade en dat moest heel de wereld weten. ‘Wij herkennen elkaar in Hem’, was dan ook de titel van een van de eerste radioprogramma’s van de EO. En 35 jaar later, anno 2002, is het niet anders. Alleen in Jezus Christus, de gekruisigde en opgestane Heer, ligt de eenheid van de EO: voor nu en voor de toekomst.
Dat betekent niet: zwijgen over de verschillen. Of: ‘ik heb mijn mening, jij hebt jouw mening en laten we elkaar vooral met rust laten’. Het betekent wel, binnen en buiten de EO: het gesprek er over – bij een open Bijbel! – voeren als vrijgesproken zondaars die elkaar ontmoet hebben aan de voet van het kruis, daar vergeving hebben ontvangen en nu naar elkaar kijken met door genade getekende ogen.
Directiecolumn – Visie – Ad de Boer – 5 juni 2002
Omgaan met verschillen – Visie – 5 juni 2002