In mijn laatste column gaat het over Jezus, die het hart is van de missie van de EO en van mij.
Jezus is voor mij het gezicht van God. ‘Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien’. God is voor mij vaak de onbegrijpelijke, die ik niet kan volgen in wat Hij doet of laat. Maar in Jezus, in diens offer aan het kruis, kijk ik God op het allerdiepst in het hart. Besef ik dat Hij alles voor mij over heeft gehad en dat ik Hem daarom door en door kan vertrouwen.
Jezus is de verzoener van mijn schuld. Dat ik niet deug, weet ik uit de Bijbel en heb ik ervaren in mijn leven. Maar Jezus hing in mijn plaats. Hij stierf niet voor vromen en braverikken, maar voor zondaars, ook voor mij. Dat God mij in Jezus aanvaardt, is pure genade: 100% onvoorwaardelijke liefde. Ik kan niets doen, waardoor God mij meer of minder gaat liefhebben. Het Evangelie is: God houdt van jou, zondaar. Punt. Geen mitsen en maren, geen voorwaarden vooraf, geen kleine lettertjes.
Ik ben nu het eigendoom van Jezus. Omdat hij me vrijkocht uit het slavenhuis van de zonde, zeg en zing ik: ‘Maak mij rein voor U’’. Buiten Hem blijf ik ver onder Gods maat. Val ik soms diep. Maar Hij is mijn Heer en ik wil Hem volgen.
Jezus geeft mij in ieder die Hem als Verlosser en Heer kent, broers en zussen. Over kerkmuren, taalbarrières, kleurverschillen en landsgrenzen heen. Eén in de naam van Jezus. We ontmoeten elkaar aan de voet van het kruis als vrijgesproken zondaren. Dat stempelt de manier waarop we met elkaar omgaan en doet tal van verschillen verdampen.
Door Jezus kan ik zwak zijn. Hoef ik niet alles te kunnen en me sterker voor te doen dan ik ben. Kan ik op anderen leunen. Zijn kracht wordt in mijn zwakheid volbracht. Door Hem hoef ik niet bang te zijn om fouten toe te geven en weet ik dat ik meer ben dan mijn fouten: een nieuw mens in Jezus. Genade bloeit niet op mijn prestaties, maar op mijn onvermogen. Dat geeft me rust en ontspanning.
Dat alles heb ik geen seconde op zak. Ik moet het in de leerschool van God levenslang dagelijks leren. En alleen ‘samen met alle heiligen’ ken ik Jezus. En dan nog blijft het een kennen ten dele. Tot ik Hem mag ontmoeten van aangezicht tot aangezicht.
Directiecolumn – Visie Ad de Boer – 26 februari 2006