Afkijken is verboden. Ik weet niet precies, hoe het vandaag de dag op de scholen gaat, maar in mijn schooltijd kreeg je een ‘één’, als de meester of leraar tijdens de repetitie zag dat je bij je buurman of buurvrouw afkeek.
Maar wat op school verboden is, is toegestaan in het leven van alledag. Afkijken: kijken wat een ander doet en daar je winst mee doen. Dingen je bij anderen ziet, in jouw leven overnemen. Wees mijn navolgers, zei Paulus. Kijk af, hoe ik met God leef en doe hetzelfde. Wees leesbare brieven van Christus, zei hij ook. Laat de vrucht van de Geest in je leven zichtbaar worden, zodat ook anderen Christus gaan volgen. Laat anderen bij jou afkijken!
Afkijken. Dat doen jongeren in het leven van hun sterren. Net zo zijn als Van Nistelrooij of Kezman, als Jim of Jamai, als Jennifer Lopez of Britney Spears, dat is het ideaal van veel jongeren. Afkijken in het leven van sterren, van idolen, wat zij doen, hoe zij leven, en daar dingen van nadoen. Lang niet altijd gaat het daarbij om sterren die een leven leiden dat navolgenswaard is. Vaak doen ze van alles wat God verboden heeft. Daarom is het belangrijk dat jongeren ook andere identificatiefiguren hebben. Dat ze zich spiegelen aan mensen die in hun stijl van leven iets van Jezus Christus laten zien. Hun ouders. Jongeren die een paar jaar ouder zijn. Of gospelartiesten als Rebecca St. James en Michael W. Smith.
Afkijken. Dat doen ouderen ook. Je probeert te leren van mensen die je als voorbeeld neemt voor je eigen manier van leven. Mensen in je eigen omgeving: familieleden, vrienden, mensen in de kerk. Ook televisieprogramma’s werken vaak zo. Kijkers gebruiken tv.-programma’s om af te kijken: Hoe zou ik dat doen? Hoe zou ik reageren in zo’n situatie?
Omdat we bij de EO weten dat televisie zo werkt, maken we met opzet zulk soort programma’s. Zo hopen we dat kijkers zich bij Zij gelooft, zij niet afvragen: Hoe zou ik het gesprek met mijn ongelovige zoon of kleindochter voeren? Zou ik het net zo doen als Mirjam? En wat zou ik antwoorden op die vraag van Regina? We hopen dat kijkers naar Ik mis je zich afvragen: Wat zou er met mij gebeuren, als mijn man of vrouw overleed? Zou ik net zo’n steun aan God hebben als die vrouw in dat programma? En waar moeten wij, als man en vrouw, ouders en kinderen, nu al met elkaar over praten voor het straks niet meer kan? Ook Het Familiediner is afkijk-tv: Wat heb ik een ander te vergeven? Wanneer zet ik de eerste stap?
Er wordt veel afgekeken in Nederland. Met het oog daarop maken we als EO tv-programma’s. En gaan u en ik er voor om leesbare brieven van de Heer te zijn.
Directiecolumn – Visie – Ad de Boer – 22 oktober 2003