Vanmorgen hebben we haar begraven: een jonge vrouw, 44 jaar oud, lid van onze gemeente. Zeventien jaar getrouwd waren ze, toen het wonder gebeurde dat de dokters voor onmogelijk hadden gehouden: zij en haar man werden vader en moeder van een prachtige dochter. Maar vrijwel op hetzelfde moment kreeg ze borstkanker. Flessen vol tranen heeft ze gehuild. En tot haar God heeft ze geroepen. Waarom,… Lees verder »Veilig in Jezus’ armen

Ineke en ik zijn allebei nogal bewaarderige types. We gooien niet gauw iets weg, ‘want je weet maar nooit, wie er nog eens iets aan heeft.’ Zo hebben we op zolder dozen vol spullen van vroeger staan: kaarten van het consultatiebureau, knip- en plakwerkjes, schoolschriften, vader- en moederdagwerkjes, sinterklaasgedichten en –surprises, medailles van wandelmarsen, vaantjes van voetbaltoernooien, briefjes met ‘mamma, het spijt me zo’ en… Lees verder »Het psalmversje van vroeger

WWJD? What would Jesus do? Wat zou Jezus gedaan hebben? Die vraag heeft me de afgelopen weken niet losgelaten. Wat zou de Here Jezus gedaan hebben in het losgebarsten mediageweld over homoseksualiteit tussen de imams en de paarse politici? Aan wiens kant zou Hij zijn gaan staan? En wat zou Hij gezegd hebben? Tegen wie zou hij een strafrede gehouden hebben? Tegen wie zou Hij… Lees verder »WWJD

De eeuw van mijn vader. Zo heet de nieuwe bestseller van Geert Mak (schrijver van Hoe God verdween uit Jorwerd) die ik dezer dagen voor zijn verjaardag kreeg. Aan de hand van de levensgeschiedenis van zijn vader – gereformeerd predikant – schrijft Mak daarin een kroniek van een bijna voorbije eeuw. Al lezend vroeg ik me af: Hoe zou ik de eeuw van mijn vader… Lees verder »De eeuw van mijn vader

Wij hebben drie prachtige kleinzoons: Tom van zes, Jasper van anderhalf en Daniël van één jaar. Ons vierde kleinkind bevindt zich nog in de buik van zijn of haar moeder. Tom is onze oudste kleinzoon. Laatst kwam hij op mijn verjaardag naar me toe met een vraag, waarvan zijn moeder in de auto tegen hem had gezegd: ‘Vraag dat straks maar aan opa’. En dat… Lees verder »Worden als de kinderen

Een tijdje geleden vond ik mijn oude catechisatieschrift terug. Groene kaft, naam en jaartal op het etiket: Ad de Boer, 1958. Dat jaar behandelde de dominee de sekten. Hij dicteerde, wij schreven. Over de Jehova’s getuigen, de Chiliasten, de Rozenkruisers en de Darbisten. Onze kerk was de ware, zei de dominee, andere kerken waren vals, maar sekten waren heel erg vals. Willem Ouweneel en Johan… Lees verder »Het hondje van Sollie

‘Wat ben je?’, vroegen ze in mijn jeugd, als ik op een nieuwe school kwam. ‘Ik ben van artikel 31’, zei ik dan. Want gewoon ‘gereformeerd’ maakt onvoldoende duidelijk tot welke kerk ik precies behoorde. ‘Wat ben je?’ Veel minder vaak dan vroeger zal die vraag tegenwoordig worden opgevat als een vraag naar de kerk waar je bij hoort. ‘Wat ben je?’ ‘Ik ben christen’,… Lees verder »Ik ben christen

Waar ik op hoop voor 1999? Dat het niet weer gaat vriezen, als onze kersenbomen vol bloesem zitten. Dat we thuis vaker gebakken lever met spek en uien eten dan in 1998. Dat de fusie tussen Nijkerk en Hoevelaken een succes wordt en de christelijke partijen daar samen sterk blijven. Dat Sparta Nijkerk niet degradeert. Dat ik het na de zomervakantie langer volhoud om dagelijks… Lees verder »Hoop

Weet u dat ik heel conservatief ben? Conservatief komt van het woord conserveren, dat gewoon ‘bewaren’ betekent. Ik ben erg bewaarderig in de letterlijke zin van het woord. Dingen weggooien, hoe oud ze ook zijn, vind ik verschrikkelijk moeilijk. ‘Wie weet heb  je ze ooit nog nodig’. ‘Ze zitten toch nog prima, ook al zijn ze versleten’. ‘Als de kinderen later groot zijn, dan vinden… Lees verder »Conservatief