Aan het eind van dit jaar, op de rand van een nieuw jaar, kijken we omhoog en bidden we tot de Here, onze God. Here God, we prijzen U om wie U bent: de God die we lang niet altijd begrijpen, maar die we wel vertrouwen. Omdat U Uw eigen Zoon hebt gegeven om verloren mensen zoals wij te redden. We belijden U onze zonden… Lees verder »Gebed bij de jaarwisseling
De afgelopen weken heb ik op krukken gelopen vanwege een ‘zweepslag’ in mijn bovenbeen. De oorzaak was onnozel: ik liep een trap af, dacht onderaan dat ik nog één tree moest, maar bleek al op de vloer te slaan. Een gescheurde spier was het gevolg. Ik werd letterlijk op het verkeerde been gezet: ik dacht een tree te zien, maar kreeg de vloer. Ik ben… Lees verder »Op het verkeerde been
Dank u wel, het gaat goed met me. Na mijn laatste column over het feit dat onze jongste dochter het huis uit ging, heb ik nogal wat bezorgde reacties gekregen. Vind je het echt zo moeilijk om je kind los te laten? Je zult het wel zwaar hebben in deze weken? Wil je er nog verder over praten? Of, tegen mijn vrouw: Heeft j man… Lees verder »Gedicht voor ons kind
Nog twee maanden, dan gaat onze jongste dochter het huis uit. Negentien jaar oud. Klaar om op eigen benen te staan. Los van pa en ma. Opnieuw laten we een kind los. Voor de zevende keer. En opnieuw kijk ik terug. Naar het moment dat ze werd geboren. Haar eerste stapjes. Haar eerste woordjes. Haar oogoperatie. De bijbelverhalen die we voorlazen. Schatgraven ’s… Lees verder »Voor de zevende keer moet ik loslaten
Op 13 september 2002 hebben we in de Spakenburgse Westerkerk afscheid genomen van Pee Koelewijn: EO-redacteur in de jaren tachtig, maar sindsdien vooral de motor achter veel activiteiten en publicaties van Christenen voor Israël. Voor een stoplicht in Nijkerk gaf Pee’s hart het op. Maar veel eerder al had hij zijn hart verloren aan de God van Israël en aan het volk van Zijn verbond.… Lees verder »Christen voor Israël
Jarenlang hebben we op vakantie in Frankrijk samen met andere christenen Nederlandstalige diensten georganiseerd. In het dorpshuis of op het zwembadterras. Samen met evangelischen en gergemmers, bonders en vrijgemaakten: de EO in het klein. Ondanks verschillen herkenden we elkaar in de Here Jezus, luisterden we naar Zijn Woord en zongen we samen psalmen, Johan de Heer en Opwekking. De laatste jaren proberen we meestal een… Lees verder »Tel je zegeningen
Van de Here Jezus weten we dat Hij vol van genade en waarheid was. Hij was Gods Zoon, heilig, zonder zonde, dé waarheid. Hij liet de mensen zien wat het leven in Zijn Koninkrijk inhoudt; hoe diep dat gaat: Als je oog je tot zonde verleidt, ruk het uit. Niet alleen wie Zijn broeder haat, maar ook wie hem dwaas noemt, gaat naar de hel.… Lees verder »Genade en waarheid
Ik ben van de ChristenUnie en ik heb de nacht na de verkiezingen slecht geslapen. In plaats van verwachte winst was er onverwacht verlies. Ik was er boos om en ik was er stuk van. Maar andere EO-leden en EO-medewerkers konden hun geluk niet op, bleek mij de volgende dag. Ze dankten God voor de grote zetelwinst van het CDA. Zo merkte ik… Lees verder »Omgaan met verschillen
Vanmorgen hebben we haar begraven: een jonge vrouw, 44 jaar oud, lid van onze gemeente. Zeventien jaar getrouwd waren ze, toen het wonder gebeurde dat de dokters voor onmogelijk hadden gehouden: zij en haar man werden vader en moeder van een prachtige dochter. Maar vrijwel op hetzelfde moment kreeg ze borstkanker. Flessen vol tranen heeft ze gehuild. En tot haar God heeft ze geroepen. Waarom,… Lees verder »Veilig in Jezus’ armen
Ineke en ik zijn allebei nogal bewaarderige types. We gooien niet gauw iets weg, ‘want je weet maar nooit, wie er nog eens iets aan heeft.’ Zo hebben we op zolder dozen vol spullen van vroeger staan: kaarten van het consultatiebureau, knip- en plakwerkjes, schoolschriften, vader- en moederdagwerkjes, sinterklaasgedichten en –surprises, medailles van wandelmarsen, vaantjes van voetbaltoernooien, briefjes met ‘mamma, het spijt me zo’ en… Lees verder »Het psalmversje van vroeger